Erkek üreme sisteminin genel yapısı
Erkek üreme sistemi, pelvisin dışında bulunan dış cinsel organlar ile pelvis içinde yer alan iç cinsel organlardan oluşur. Dış cinsel organlar penis, skrotum ve testislerden; iç cinsel organlar ise epididim, prostat, seminal veziküller, vas deferens ve üretradan oluşur.
Cinsel uyarılmada yalnızca genital bölgeler değil, beyin ve vücudun farklı erotojen bölgeleri de etkili olabilir. Beyin cinsel düşünceler ve fanteziler aracılığıyla uyarılmanın merkezi rolündedir. Cilt üzerinde yer alan bazı bölgeler cinsel hassasiyete sahip olabilir; bunlar arasında meme uçları, ense, kalçalar, anüs çevresi ve uyluk iç kısımları bulunur.
Anatomik terimler tıbbi tanımlamalar için kullanılmakla birlikte, kişiler sağlık profesyonelleriyle iletişimlerinde kendilerini en rahat hissettikleri kelimeleri kullanabilirler. Trans bireylerde bu organların tamamı mevcut olmayabilir.
Testisler
Testisler, skrotum adı verilen deri torbası içinde yer alan iki organdır. Erkeklik hormonu olan testosteronun ve sperm hücrelerinin üretildiği ana organlardır.
Beyinde yer alan hipofiz bezi, testislerin işlevlerini kontrol eder. Ergenlikle birlikte folikül uyarıcı hormon (FSH) ve luteinize edici hormon (LH) salgılanarak testislerin testosteron ve sperm üretimini başlatması sağlanır. Testosteron, erkeklerde ses kalınlaşması, kas gelişimi, genital bölgelerin ve vücut kıllarının gelişimi gibi özellikleri etkiler.
Epididim
Epididim, testislerin arkasında yer alır ve sperm hücrelerinin olgunlaşmasından sorumludur. Sperm burada hareket kabiliyeti kazanarak döllenmeye hazır hale gelir.
Vas deferens
Vas deferens, epididimde olgunlaşan spermleri üretraya taşıyan kaslı bir kanaldır. Cinsel uyarım sırasında spermin vücuttan atılmasını sağlar.
Prostat
Prostat, mesanenin altında ve rektumun ön tarafında bulunan, semen oluşumuna katkı sağlayan bir bezdir. Ürettiği prostat sıvısı; enzimler, proteinler ve mineraller içererek spermi korur ve besler. Orgazm sırasında prostat kasılır ve prostat sıvısını üretraya iter.
Seminal veziküller
Seminal veziküller, prostatın her iki tarafında yer alan bezlerdir. Semenin hacim olarak büyük bir kısmını oluşturan sıvıyı üretirler. Bu sıvı, vas deferens ile birleşerek spermlerle karışır.
Üretra
Üretra, idrarı mesaneden vücut dışına taşıyan bir kanal olmakla birlikte, aynı zamanda semen aktarımından da sorumludur. Üretranın ucu, penisin başında yer alan meatus adlı açıklıkla son bulur.
Penis
Penis, deri, düz kas, sinir ve kan damarlarından oluşan bir yapıdır. Üç ana bölümden oluşur:
Şaft
Penisin ana gövdesidir. Ereksiyon sırasında büyük oranda sertleşme burada gerçekleşir.
Glans
Penisin ucunda bulunan ve genellikle sinir ağından zengin, hassas yapıdır. Sünnetsiz bireylerde glans, prepus (sünnet derisi) tarafından kaplanmıştır.
Kök
Penisin, pelvik bölgede yer alan iç kısmıdır ve vücuda bağlandığı noktadır.
Ereksiyon, beynin sinirler aracılığıyla pelvise sinyal göndermesiyle başlar. Bu sinyal, corpus cavernosum adlı yapılardaki kan damarlarını genleştirerek kanla dolmasına neden olur. Bu süreç penisin sertleşmesine ve dikleşmesine yol açar.
Orgazm sırasında prostat, seminal veziküller ve vas deferens kasılır; meni üretraya taşınır ve penisten dışarı atılır. Her ejakülasyon sırasında 500 milyona kadar sperm salınabilir. Boşalma sonrasında penis eski yumuşak haline döner.
Gebelik sürecinde spermin rolü
Semen vajinaya boşaltıldığında, sperm serviksten rahim içine, oradan da fallop tüpüne doğru yüzerek ilerler. Burada bir yumurtayla karşılaşması durumunda döllenme gerçekleşir. Döllenmenin ardından oluşan zigot rahim içine yerleşir ve büyüyerek embriyo, sonrasında fütüs haline gelir.