Çocuğunuza Yeni Kanser Teşhisi Konulduğunda

İlk Tepkiler: Şok ve Uyuşukluk Hissi

Kanserli bir çocuk teşhisi almak, aileler için hayatı alt üst eden bir deneyimdir. Ebeveynler genellikle ilk etapta derin bir şok yaşarlar. Bu duygular, olayın ciddiyetini anlamaya çalışırken zihinlerinin kendilerini korumaya almasının bir yoludur.

Şokla Başa Çıkma Yolları

  • Şokun doğal bir tepki olduğunu unutmayın.
  • Yakın çevrenizden destek isteyin.
  • Doktor randevularında yalnız olmayın; bir yakınınız eşlik etsin.
  • Sağlık personelinden açıklamaları tekrar etmelerini rica edin.
  • Not alın veya toplantıları kaydedip sonra dinleyin.
  • Duygularınızı profesyonellerle paylaşmaktan çekinmeyin.

Gerçeği Kabul Etmekte Zorluk: İnkar ve İnanmama

Kanser teşhisi alan birçok ebeveyn, ilk etapta durumu kabullenmekte zorlanır. İnkar ve inanmak istememe, daha derin duygulara hazırlık sürecidir.

İnkarın Normal Olduğunu Bilin

  • Bu duygularla yüzleşmek zaman alabilir.
  • İkinci bir uzman görüşü almak faydalı olabilir.
  • Diğer ebeveynlerle iletişim kurarak deneyimlerinizi paylaşın.
  • Bu hisler karar alma sürecinizi geciktirmediği sürece sorun değildir.

Kontrolü Kaybetmek: Korku ve Kaygı

Kanserli çocuk sahibi olmak, belirsizlikle dolu bir süreçtir. En büyük korkular genellikle çocuğun ölümü, acı çekmesi veya geleceğinin belirsiz olmasıdır.

Korkuyu Yönetmenin Yolları

  • Bilgiyi güvenilir kaynaklardan alın.
  • Ne kadar bilgiye ihtiyaç duyduğunuzu belirleyin.
  • Sağlık ekibiyle açık ve dürüst bir ilişki kurun.
  • Kaygılarınızı paylaşın, soru sormaktan çekinmeyin.
  • Günlük yaşamda sizi rahatlatan aktivitelere zaman ayırın.
  • Kontrol edemeyeceğiniz şeyleri kabullenmeye çalışın.
  • Maneviyata yönelmek size güç verebilir.
  • Bu durumun kimsenin suçu olmadığını unutmayın.

İçten Gelen Tepki: Kızgınlık

Kızgınlık, sevdiğiniz birinin hastalığı karşısında verdiğiniz doğal bir tepkidir. Bu duygu çoğu zaman bastırılır, ama bastırıldıkça içten içe sizi tüketebilir.

Öfkeyle Sağlıklı Biçimde Baş Etmek

  • Öfkenizi tanıyın ve nedenlerini fark edin.
  • Öfkenizi yıkıcı olmadan ifade edin.
  • Fiziksel aktivitelerle gerilimi azaltın.
  • Duygularınızı yazıya dökün.
  • Destek gruplarında diğer ebeveynlerle duygularınızı paylaşın.
  • Profesyonel destek alın.

Kendini Suçlama: Suçluluk Duygusu

Çocukluk çağı kanseri teşhisinden sonra birçok ebeveyn, farkında olmadan kendini suçlar. Ancak unutmayın ki çocuk kanserlerinin çoğunun nedeni bilinmez ve önlenebilir değildir.

Suçluluğu Yenmenin Yolları

  • Çocuğunuzun hastalığı sizin hatanız değildir.
  • Belirtileri erken fark etmemiş olmanız normaldir.
  • Çocuk kanserleri genellikle hızlı seyreder.
  • Tıbbi bilgileri sağlık ekibinizden alın.
  • Gerçek nedenleri bilmeseniz de, olanlara odaklanarak geleceğe yönelin.
  • Diğer ebeveynlerle konuşmak duygularınızı hafifletebilir.

Hayatın Değişimi: Yas Süreci

Bir kanser teşhisi, sadece fiziksel değil; duygusal bir kayıp hissini de beraberinde getirir. Bu, normal bir hayatın ve gelecek hayallerinin yitimi olabilir.

Yasla Başa Çıkmak İçin Öneriler

  • Ağlamak doğaldır ve sizi zayıf yapmaz.
  • Yas süreci kişiseldir; herkes farklı yaşar.
  • Sosyal hizmet uzmanlarından ve danışmanlardan destek alın.
  • Diğer ailelerin deneyimlerinden yararlanın.

Süregelen Zorluklar: Üzüntü, Depresyon ve Kaygı

Kanserli bir çocuğa sahip olmak, sürekli olarak ruhsal dalgalanmalara yol açar. Bazı ebeveynler, tedavi bittikten sonra bile depresyon yaşayabilir.

Zihinsel Sağlığınızı Korumak İçin

  • Yeterli uyku, sağlıklı beslenme ve kişisel bakımınıza özen gösterin.
  • Yardım istemekten çekinmeyin. Günlük görevlerde destek almak sizi rahatlatır.
  • Duygularınızı ifade edin: konuşun, yazın, ağlayın.
  • Uzman desteği alın.
  • Depresyon belirtileri geçmiyorsa profesyonel yardım alın.
  • Amerikan Kanser Derneği. Kanser Teşhisi Konulan Çocuklar: Teşhisle Başa Çıkma . Atlanta, GA: Amerikan Kanser Derneği; 2014.
  • Çocuğunuz kanser olduğunda aileniz üzerindeki etkiler. Cancerbackup. Cancerbackup: Çocuk Kanserleri . Londra, İngiltere: Cancerbackup; 2005.
  • CureSearch. Bunlardan Herhangi Birini Hissediyor Musunuz? . Bethesda, MD: Ulusal Çocukluk Kanseri Vakfı ve Çocuk Onkoloji Grubu;
  • CureSearch. Hislerim Normal mi? Bethesda, MD: Ulusal Çocukluk Kanseri Vakfı ve Çocuk Onkoloji Grubu;
  • Dolgin, MJ, Phipps, S., Fairclough, DL, ve diğerleri. Yeni teşhis konmuş kanserli çocukların annelerinde uyum yörüngeleri: doğal bir tarih araştırması. Pediatrik Psikoloji Derneği. Pediatrik Psikoloji Dergisi . Cary, Kuzey Karolina: Oxford University Press; 2007.
  • Güney Carolina Tıp Üniversitesi. MUSC Çocuk Hastanesi: Sağlık Kütüphanesi: Onkoloji – Tanıyla Başa Çıkma . Charleston, SC: Güney Carolina Tıp Üniversitesi; 2006.
  • Ulusal Kanser Enstitüsü. Kanserli Çocuklar: Ebeveynler İçin Bir Kılavuz . 2015. http://www.cancer.gov/publications/patient-education/children-with-cancer.pdf .
  • Norberg, AL, Lindblad, F. ve Boman, KK Kanserli çocukların ebeveynlerinde başa çıkma stratejileri. Sosyal Bilimler ve Tıp . İngiltere: Pergamon Press; 2005.
  • Pai, ALH, Lewandowski, A., Youngstrom, E., ve diğerleri. Pediatrik kanserin ebeveyn ve aile işlevselliği üzerindeki etkisine dair meta-analitik bir inceleme. Aile Psikolojisi Dergisi . Washington, DC: Amerikan Psikoloji Derneği; 2007.
  • Poder, U., Ljungman, G., & von Essen, L. Kanser tedavisi gören çocukların ebeveynleri arasında travma sonrası stres bozukluğu: uzunlamasına bir çalışma. Psiko-Onkoloji . John Wiley & Sons, Inc; 2007.
  • Quin, S. Kanser teşhisi ve tedavisinin çocuklar ve aileleri üzerindeki uzun vadeli psikososyal etkileri. Sağlık Hizmetlerinde Sosyal Hizmet . Informa Healthcare; 2005.
  • Walker, CL, Wells, LM, ve diğerleri. Aile merkezli psikososyal bakım. Baggott, CR, Kelly, KP, Fochtman, D. ve diğerleri. Kanserli Çocuk ve Ergenlerin Hemşirelik Bakımı . 3. baskı. Philadelphia, PA: WB Saunders Company; 2002: 15: 365-390.
  • Wignberg-Williams, RJ, Kamps, WA ve Hoekstra-Weebers, JWHM Pediatrik kanser hastalarının ebeveynlerinin psikolojik uyumunun yeniden ele alınması: beş yıl sonra. Psiko-Onkoloji . John Wiley & Sons, Inc; 2005.
  • Wijnberg-Williams, GJ, Kamps, WA, Klip, ED, ve diğerleri. Psikolojik sıkıntı ve sosyal desteğin pediatrik kanser hastalarının babaları ve anneleri üzerindeki etkisi: uzun vadeli prospektif sonuçlar. Pediatrik Psikoloji Derneği. Pediatrik Psikoloji Dergisi . Cary, Kuzey Karolina: Oxford University Press; 2005.

İlginizi çekebilir

Çocuklar, yaşlarına ve gelişimsel seviyelerine bağlı olarak kanseri farklı şekillerde anlayabilir ve bu duruma karşı değişik tepkiler verebilirler. Çocukların kanserle ilgili hisleri ve tepkileri, onların yaşlarına ve dünyayı nasıl algıladıklarına göre değişir. Kanserin tanısını ve tedavisini açıklarken, sağlık profesyonelleri (doktorlar, hemşireler, sosyal hizmet uzmanları ve çocuk yaşam uzmanları) ailelere yardımcı olabilir.
Kanser teşhisi konmuş bir çocukla konuşmak, ebeveynler için oldukça zorlayıcı bir süreç olabilir. Bazı ebeveynler, çocuklarının bu zor gerçeği öğrenmesinden onları korumak amacıyla onlara kanser hakkında bilgi vermek istemeyebilir. Ancak, uzmanlar, çocukların durumu anlamasına yardımcı olmanın en iyi yolunun onlara uygun yaş düzeyinde dürüstçe açıklama yapmak olduğunu vurgulamaktadır.
Kanser teşhisi, aileler için zorlu bir dönemi başlatabilir, ancak çocukların bu durumu nasıl algılayacağı ve buna nasıl tepki vereceği, yaşlarına, anlayış seviyelerine ve verilen bilgilere bağlı olarak değişkenlik gösterebilir. Çocuklar, ebeveynlerinin tepkilerinden ve çevrelerindeki insanların davranışlarından da etkilenebilirler. İşte çocuğunuzun kanser teşhisine verebileceği olası tepkiler ve bu süreçte onlara nasıl yardımcı olabileceğinizle ilgili önemli bilgiler.
Kanserli bir çocukla aynı evi paylaşan kardeşler, en az ebeveynleri kadar yoğun duygusal tepkiler verebilir. Korku, öfke, kıskançlık ve yalnızlık gibi duygular, bu çocuklar için oldukça yaygındır ve çoğu zaman bastırılmış bir şekilde yaşanır.
Çocuğunuzun kanser teşhisini çevrenizle paylaşmak oldukça hassas bir konudur. Hangi bilgileri kiminle ne kadar paylaşmak istediğinize karar vermek tamamen sizin hakkınızdır. Bu süreçte, her mesajı herkese anlatmak hem duygusal hem de zaman açısından yorucu olabilir.