Kardeşler de Bu Sürecin Bir Parçasıdır
Kanserli bir çocukla aynı evi paylaşan kardeşler, en az ebeveynleri kadar yoğun duygusal tepkiler verebilir. Korku, öfke, kıskançlık ve yalnızlık gibi duygular, bu çocuklar için oldukça yaygındır ve çoğu zaman bastırılmış bir şekilde yaşanır.
İnkar ve Kaçınma
- Kardeşler, ilk duyduklarında durumu reddedebilir.
- Fiziksel olarak yüzlerini çevirmek, konuşmak istememek normaldir.
- Bu tepkiler onlara duygusal olarak hazırlık süresi sağlar.
Korku, Kaygı ve Karmaşa
Çocuklar, hastalığı kendi yaptıkları bir şeyle ilişkilendirebilir ve bu da korku yaratır.
- “Kardeşime ben mi zarar verdim?” gibi düşünceler gelişebilir.
- Kendilerine de kanser bulaşabileceğinden korkabilirler.
- Tıbbi işlemler, testler ve hastane ortamı onları endişelendirebilir.
- Aile düzeninin bozulması, güvensizlik hissini tetikleyebilir.
Kardeşlerin İçsel Çatışmaları
- Kardeşlerinin hastalığından dolayı öfkelenebilirler.
- Ailedeki ilgi dengesizliği nedeniyle anne babaya kızabilirler.
- Öfke yerini suçluluğa bırakabilir: “Kızmamam gerekiyordu”, “Neden ben değil de o?”
Kıskançlık ve Değer Görmeme Hissi
Hasta çocuk çevreden daha fazla ilgi ve hediye alırken, kardeşler göz ardı edildiklerini düşünebilir.
- “Sadece kardeşimle ilgileniyorlar” hissi oluşabilir.
- Ebeveynlerinden aynı ilgiyi göremedikleri için kendilerini dışlanmış hissedebilirler.
- İyi davransalar bile takdir görmediklerini düşünebilirler.
Yalnızlık ve İzolasyon
- Ebeveynler hastanede oldukları için kardeşler yalnız kalabilir.
- Ev ortamında duygularını paylaşacak kimse bulamazlar.
- Okul ve sosyal çevrede de farklı olduklarını hissedebilirler.
- Kardeşlerinin yokluğu, duygusal boşluk yaratır.
Üzüntü ve Depresyon Belirtileri
Kardeşler sadece fiziksel değil, duygusal bir kayıp da yaşar.
- Kardeşlerinin eski haline dönemeyeceğini fark etmek onları derinden etkiler.
- Aile içi hayatın değişeceği gerçeğiyle yüzleşmek üzüntü kaynağıdır.
- Ebeveynlerinin çaresizliğini görmek onları daha fazla üzer.
Duygusal Desteğe İhtiyaçları Var
- Ağlamak, gülmek veya spor yapmak rahatlatıcı olabilir.
- Ancak, içe kapanma, davranış değişiklikleri ve okul sorunları varsa dikkatli olunmalıdır.
- Gerekirse bir çocuk psikoloğuna veya danışmana başvurulmalıdır.