Mide kanserine yol açabilecek kanser öncesi durumlar, mide hücrelerinde kansere dönüşme olasılığını artıran değişikliklerdir. Bu durumlar henüz kanserli değildir, ancak tedavi edilmezlerse, anormal hücreler zamanla mide kanserine dönüşebilir.
Gastrik Epitel Displazisi
Gastrik epitel displazisi, mide astarındaki hücrelerin değişmesi ve anormalleşmesi sonucu ortaya çıkar. Bu değişiklikler, zamanla mide adenokarsinomuna dönüşebilir, yani mide kanserinin en yaygın türüne yol açabilir.
Gastrik Epitel Displazisinin Türleri
Gastrik epitel displazisi iki türe ayrılabilir:
Düşük Dereceli Displazi
- Anormal hücreler yavaş büyür.
- Kanserleşme riski düşüktür ve bazen normale dönebilir.
Yüksek Dereceli Displazi
- Anormal hücreler hızlı büyür.
- Kanserleşme riski yüksektir ve tedavi edilmezse kansere dönüşebilir.
Gastrik Epitel Displazisi İçin Risk Faktörleri
Aşağıdaki durumlar, gastrik epitel displazisi gelişme riskini artırabilir:
- Helicobacter pylori (H. pylori) enfeksiyonu
- Kronik atrofik gastrit – Mide astarının uzun süreli iltihaplanması sonucu incelmesi
- İntestinal metaplazi – Mide astarının bağırsak dokusuyla değişmesi
- Pernisiyöz anemi – Mide asidinin azaldığı durumlar
Bu durumlar, mide zarındaki hücrelerin anormalleşmesine ve displaziye yol açabilir.
Gastrik Epitel Displazisinin Belirtileri
Gastrik epitel displazisi genellikle belirti vermez. Bu durum, çoğunlukla başka bir sağlık problemi nedeniyle yapılan testlerde tesadüfen keşfedilir.
Gastrik Epitel Displazisinin Tanısı
Gastrik epitel displazisi, aşağıdaki testler ile teşhis edilebilir:
- Üst gastrointestinal (GI) endoskopi
- Endoskopik biyopsi
- Kromoendoskopi – Endoskopi sırasında özel bir boya ile anormal hücrelerin bulunduğu alanlar işaretlenir.
Gastrik Epitel Displazisinin Tedavisi
Gastrik epitel displazisi tedavisi, displazinin derecesine bağlıdır:
Düşük Dereceli Displazi
- Genellikle cerrahi müdahale gerekmez.
- Düzenli olarak üst gastrointestinal endoskopi ve biyopsi yapılır.
Yüksek Dereceli Displazi
- Endoskopik rezeksiyon (ER) – Anormal bölgenin endoskopi ile çıkarılması
- Sınırlı cerrahi rezeksiyon – Anormal bölge ve çevresindeki sağlıklı dokunun çıkarılması
Mide Adenomu
Mide adenomu, mide astarından kaynaklanan anormal bez hücrelerinin oluşturduğu poliplerdir. Bu polipler tedavi edilmezse mide kanserine (adenokarsinom) dönüşebilir. Mide adenomu, genellikle mide astarındaki kronik iltihaplanma sonucu gelişir.
Mide Adenomunun Özellikleri
Mide adenomu genellikle midenin alt kısmında (antrum) yer alır. Adenomlar, iki şekilde büyüyebilir:
- Sessile polip – Midenin astarına düz bir şekilde bağlı olan polip
- Pedunküllü polip – Baş ve sapla midenin iç yüzeyinden dışarıya doğru büyüyen polipler
Mide adenomu genellikle 2 cm’den küçük olur, ancak büyüdüğünde kansere dönüşme riski artar.
Mide Adenomunun Kansere Dönüşme Riski
Aşağıdaki durumlar, mide adenomunun kansere dönüşme riskini artırır:
- 2 cm’den büyük olması
- Yüksek dereceli displazi içermesi
- Villöz büyüme – Parlak, parmak benzeri çıkıntılarla büyümesi
- Ülserleşmesi – Açık yara oluşması
Mide Adenomu İçin Risk Faktörleri
Mide adenomu gelişme riskini artıran faktörler şunlardır:
- Ailesel adenomatöz polipozis (FAP)
- Kronik atrofik gastrit
- Bağırsak metaplazisi
Mide Adenomunun Belirtileri
Küçük mide adenomları genellikle belirti vermez. Ancak büyüdüklerinde şu semptomlara yol açabilirler:
- Üst karın bölgesinde hafif rahatsızlık
- Mide bulantısı, kusma veya küçük bir öğünden sonra erken doyma hissi
- Kanama
- Anemi (kansızlık)
Mide Adenomunun Tanısı
Gastrik adenom teşhisi için aşağıdaki testler yapılabilir:
- Üst gastrointestinal endoskopi
- Endoskopik biyopsi
Mide Adenomunun Tedavisi
Mide adenomu için tedavi seçenekleri şunlardır:
- 2 cm veya daha küçük tek poliplerin endoskopik olarak çıkarılması
- Endoskopik rezeksiyon (ER)
- Gastrostomi – 5 cm’den büyük polipleri çıkarmak için mide duvarında yapılan bir kesi
- Subtotal gastrektomi – Midenin bir kısmının çıkarılması